Social Share Toolbar

” Θα μπορούσαν όλοι να  έχουν ένα σκύλο , αρκεί να μπορούν να αγαπήσουν. ”

 

         Δεν μιλάμε για εκείνο το συναίσθημα του γούτσου-γούτσου αλλά για  μια αγάπη  που έχει από τη φύση της την προσφορά σαν θεμέλιο λίθο.   Καταρχήν για να μπορέσει κάποιος να καταλάβει τις ανάγκες ενός σκύλου θα πρέπει πρώτα να δει τις ανάγκες τις δικές του.Θα εξαιρέσουμε λοιπόν τις άμεσες ανάγκες αμφότερων σαν αυτονόητες ;

Αν κρίνουμε από την περίεργη εποχή μας που επιβραβεύει (όταν και αν αυτό γίνεται) την ηθική και την τιμιότητα, το χρέος δηλαδή  κάποιου και αυτό που οφείλει ούτως η άλλως να κάνει κανείς, φαίνεται ότι τα αυτονόητα ίσως να είναι πλέον σκοπός, και όχι η αρχή και η βάση για να ξεκινήσει κανείς .     Αλήθεια εσείς βλέπετε τα αυτονόητα γύρω σας να μην χρειάζονται συζητήσεις επί συζητήσεων για να αποδειχτούν ;   Είναι καλό και χρήσιμο να γνωρίζουμε πως σε κάποιες χώρες έχει καταργηθεί η ιδιοκτησία κατοικίδιων ζώων. Αυτό ισχύει λόγω του ότι τους αναγνωρίζεται το δικαίωμα να έχουν κι αυτά τα δικά τους θέλω.   Αν λοιπόν ο σκύλος μας φεύγει και πηγαίνει (όταν του δίνεται η δυνατότητα ) στο σπίτι του ”γείτονά” μας και του αρέσει να μένει εκεί σημαίνει πως εκεί περνά καλύτερα απ’ ότι στο δικό μας και ο νόμος εκείνων των χωρών δίνει το δικαίωμα στο γείτονά μας – βασικά δίνει δικαίωμα στο σκύλο , απλά ο γείτονας που το διέκρινε θα μπορούσαμε να πούμε πως τον αντιπροσωπεύει – να διεκδικήσει το σκύλο μας άσχετα αν εμείς τον αγοράσαμε κάποτε.   Αυτό που θα ήθελε λοιπόν άνθρωπος  ή σκύλος είναι ένα ”ζεστό” οικογενειακό περιβάλλον. Ο καθένας μας έχει τις δικές του αγαπημένες ενασχολήσεις που ομορφαίνουν καθημερινά τις στιγμές του.   Ο σκύλος έχει μόνο τον άνθρωπο . . . Εμείς;                                                                                         Β.Ρ.

 

 

 

                                                           Συνεχίζεται  . . .

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *